DERVİŞ KEMAL (KEMAL ÖZCAN) SONSUZLUĞA GÖÇTÜ…

Ayhan Aydın

Eserleriyle çağımızda Alevi Bektaşi inanç, kültür ve düşünce dünyasının en önemli ozanlarının başında yer alan, yüzyıllardır süregelen bu geleneğin en üretken (verimli) kalemlerinden birisi olan ve bir kültür çağlayanı olan şiirlerinden insanlık, sevgi, dostluk, yurt, bayrak, Atatürk, Alevi Bektaşi değerleri ve erdemleri fışkıran, tüm hayatını dolu dolu yaşamış Kemal Özcan – Derviş Kemal artık cismen aramızda değil… Ama onun günümüzde cemlere de giren, hiç tanımayan, hatta hayatında hiç şiir okumamış bir kişinin bile okuyunca kesinlikle etkileneceği derin köklerin, büyülü ve benzersiz elmasları olan sözcüklerle örülmüş şiirleri sonsuza kadar yaşayacaktır.

Uzun süredir rahatsız olan Derviş Kemal 25 Nisan Cumartesi günü Edirne Uzunköprü’de 85 yaşında Hakk’ın rahmetine kavuştu.

Derviş Kemal; Ulu erenlerin ışıklı dünyasında yol alırken, piri olan Seyyid Ali Sultan – Kızıldeli Ocağı’nın (Dergâhı)’nın manevi büyüsüyle ve Tanrı Dağları’nın tılsımıyla büyümüş atalarının yaşadığı Yunanistan’dan (Babalar Köyü) çok küçük yaşta Türkiye’ye göçmüş, yaşamı bir kavga yaşamı olmuş her zaman.

Hemen hiçbir kurumun maddi ve manevi desteğini almadan, eşlerini, dostlarını o küçücük bütçesiyle ağırlamaya çalışmış, kimseden yüzünü çevirmemiş, yazdığı eserlerle Türkçe’nin ve Alevi Bektaşi varlığının günümüzde yaşamasına katkıda bulunmak gibi kutsal bir görevi yerine getirmiş.

ALİ KOÇ DEDE ANILDI…

Ayhan Aydın

Alevi Bektaşi düşünce sisteminin Rumeli’deki (Balkanlar) öncü pirlerinden aynı zamanda bir alp eren kimliğine sahip, seyyid olduğuna inanılan ve bir ocak kurucusu olarak kabul edilen Ali Koç Dede (Baba), soyundan gelenlerce, yolunu sürdürenlerce Tekirdağ Ergene İlçesi Sağlık Mahallesi’nde bu yıl ikincisi yapılan bir etkinlikle anıldı.

Ali Koç Dede (Baba); Bulgaristan’da ve oradan Türkiye’ye göçenlerle birlikte on binlerce talibi ve yoluna bağlı canın bulunduğu, 1396 yılında Niğbolu Savaşı’nda şehit olduğuna inanılan; soyunun da halen türbesinin bulunduğu Bulgaristan Niğbolu’dan (Nikopol)  (Kuzeydoğu Bulgaristan, Tuna boyunda bir tepede) uzak bir yerde  (orta Bulgaristan) Kotel Yablonovo (Alvanlar) Köyü’nde olduğunu bildiğimiz Alevi Bektaşi dünyasında çok önemli bir şahsiyettir.

Ali Koç Dede de diğer büyük Rumeli erenleri gibi tarihi kişiliği itibariyle gönüllerde silinmez yer etmiş, adına cemler yapılan, kendine ait bir süreğin (yol-erkân (uygulanan inanç motifleri) yapısının) bulunduğu, Anadolu Alevi Ocak sistemini belki de Balkanlar’da en canlı şekilde yaşatan bir sistemin karizmatik önderidir. Onun soyundan gelenler ise yine aynı yol ve erkânı bugün Bulgaristan’da Kotel ilçesindeki, belki de köy olarak dünyadaki en büyük Alevi köyü olan, Alvanlar (Yablonovo) ile onun çevresindeki Veletler, Küçükler ve oradan Türkiye’ye göçüp farklı yerlerde yaşayan veya doğrudan onun erkânını sürdüren farklı coğrafyalardaki  insanlarca yaşatılmaktadır.

Helal Olsun Sana

Helal olsun sana emekçi çocuk

Sırtında çuvalın on katın kadar

Ana sütü gibi temizdir sana

Üç kuruş ta olsa aldığın para

Haydi dinlen biraz, biraz soluklan

Açıkmış karnına girsin bir lokman

Terini alsın, alsın da rüzgar

Boğmasın güneş gölge olsun bulutlar

Kararmış ellerin, ellerinde har

Melekler kıskanır gözlerinde nur

Haydi dinlen biraz, biraz soluklan

Açıkmış karnına girsin bir lokman

Yaşın belli henüz on, on iki

Belli yatağın sıcaklığını arar bedenin

Mutlu günler çok uzakta bir hayal

Pusların ardından ne zaman gelir bahar?

Haydi dinlen biraz, biraz soluklan

Açıkmış karnına girsin bir lokman

Dört nala atlı  araba gibi

Böyle koşuşun nere?

Ağlama çocuk haydi gül biraz

Hayat boyu belki sürmez bu çile

Haydi dinlen biraz, biraz soluklan

Açıkmış karnına girsin bir lokman

Ayhan Aydın

14-15 Temmuz 2006

GENÇLERLE HASBIHAL

YAZMASAM OLMUYOR… (1.)

 Ayhan Aydın

 Sevgili Okur ve Sevgili Gençler;

 Gerek yurt içi, gerekse yurt dışı seyahatlerimde, sohbet ortamlarında, panellerde, söyleşilerde,  insanlarımızın ve bu arada elbette ki gençlerimizin, bana en çok sordukları sorunun hala Alevilik –Bektaşilik nedir? Sorusu olduğunu gördüm.

 Benim uzun soluklu bir gayretle yapmak istediğim de insanlarımızın merak ettiği bu sorunun yanıtını tüm detaylarıyla aramaya devam etmekten başka bir şey değildir.

Bu sorunun doyurucu yanıtlarını bulmak mümkün müydü / mümkün müdür?

 Bilim insanları, araştırmacılar, yazarlar, dedeler, babalar, ozanlar bu konuda ne diyorlar?

 Temel olarak onların fikirleri önemliydi. Bu halen önemini koruyor.

 Ama bu sorunun yanıtlarını sadece onlardan elde etmek yeterli midir?

 Şimdi bunca araştırmadan sonra; Halkımız ve özellikle gençlerimize de çokça sorular sormam gerektiğini anlıyorum.

 Bir de bu soruyla birlikte, bizim halkımızla birlikte, soracağımız elbette başka birçok sorular var.

 Örneğin;

 Alevi Bektaşi geleneği halen gerçekten yaşıyor mu?

Yaşıyorsa nerelerde, nasıl yaşıyor?

Bu gelenek kimler tarafından yaşatılıyor?

Alevilik Bektaşilik konusunun en önemli sorunları nelerdir?

Bugüne ait, günümüzün en önemli sorunları nelerdir?

Bu sorunlar nasıl çözülebilir?

 Kimler bu konuda taraftır?

Alevilik Bektaşilik konusundaki tüm birikimleri toparlamak çok mu zor?

Bizlerin 25 yılda söylediklerinizin, sorduklarımızın yanıtlarının bir kısmını bilim adamları araştırma merkezlerinde yaptıkları çalışmalarla cevaplayabilirlerdi.